معرفی وبلاگ
فعالییت سازمان زنان انقلاب اسلامی در پی انسجام و هماهنگی و شناسایی زنان فعال منطقه بسته به مهارت و توانمندیی انها در جهت رفع نیازمندرهای زنان ان منطقه . خواهرم بسته به نیاز فکری و روحی و مادی خود با ما هم سخن شو بهترین خوبی ها نزد زنان است امام صادق(ع) باهم شویم ،یکی شویم درمانی برای دردی شویم ............ آن لحظه اي كه زن در خانه خود مي ماند و (به امورزندگي و تربيت فرزند مي پردازد)به خدا نزديكتر است.حضرت زهرا (س)
صفحه ها
دسته
لينك سازمان زنان انقلاب
لينك عاشقان امام نقي
مرگ بر شاهين نجفي(مرتد)
جانم فداي غربتت يا امام نقي (ع)
امام من مهدي
فرهنگ الهي
گل نرگس
اس ام اس جديد
شعرهاي داريوش دوسراني
صهيون ستيزي
شيعه
مجله فيروز جاه
منتظران ظهور
ديار عشق
خدا
بهترين دوست فقط خدا
تنها عشق من خداست
شوق شهادت
سايه
سايه طلبه جوان
سايت شخصي سيد محمد انجوي نژاد
مدرسه علميه الزهرا(س) نصر تهران
☫عشق=خامنه اي☫
خانم دكتر نگار
در طلب معرفت...
گوهركمال ، حجاب برتر
ولايت عشق
غريب تر از غريب الغربا ... امام نقي (ع
غريب سامرا
بسم رب الهادي(ع)
شيدايي رهبر
وبلاگ شهيد همت
ماه نقره اي (بسم رب الشهدا)
مقتدر مظلوم
ولايت سيد علي
حامي رهبر
بسيجي بي ادعا
پايگاه اطلاع رساني استقامت
انفجار نور
ائمه اطها رو شهدا
فيض بوك
هادي نت
شهيدان زنده اند
دانلود جديد ترين مداحي
بهشت (محفل بسيجيان و رهروان شهدا
دينيست(اولين سايت اطلاع رساني ويژه مداحان)
سايت جامع مداحي
نور اسمان
سايت رسمي مداحان اهل بيت
ماه حرم ( روضه العباس)
جام تهي
ما مي توانيم
حمايت از اقتصاد و كار توليد ملي
منتظران مهدي
اخبار پيام نور
ره به ري
لینک دوستان
سايت مراجع تقليد
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1506665
تعداد نوشته ها : 3305
تعداد نظرات : 487
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان
آشنايي اجمالي با زندگي مرحوم آيت‌الله تهراني
خبرگزاري مهر: آيت‌‌الله‌‌ حاج‌‌آقا مجتبي تهراني، كه از مراجع عظام تقليد و از شاگردان مبرّز مكتب فقهي، اصولي، فلسفي، اخلاقي و عرفاني امام خميني(ره) بودند شب گذشته در سن 75 سالگي و با بيش از 30 سال كرسي دروس اسلامي در حوزه‌ علميه‌‌ تهران دار فاني را وداع گفت.
آيت الله مجتبي تهراني در سال 1316 ه.ش در خانواده‏اي از اهل علم، معرفت و شهادت در تهران به دنيا آمد. پدر ايشان مرحوم آيت‏الله ميرزا عبدالعلي تهراني،از شاگردان مرحوم حاج‌شيخ عبدالكريم حائري يزدي، فقيهي مجاهد و عارفي سترگ بود كه در زمان تاريك حكومت پهلوي اوّل، با همراهي و رفاقت مرحوم آيت‌الله شاه‌آبادي بزرگ، به اقامة جماعت در مسجد جامع بازار تهران مشغول بود و در امر تربيت نفوس مستعدّ و راهنمايي سالكان الي‏الله‏تعالي اهتمام ويژه داشت.

وي طبق رسم تمامي خاندان‌هاي علم و معرفت، تحصيل در علوم ديني و اشتغال به علوم حوزوي را از دوران كودكي آغاز نمود و در امر تحصيل علوم، جدّيت فوق‌العاده‌اي داشت. ايشان با هدايت و ارشاد والد بزرگوار خود، براي مدّت چهار سال به مشهد مقدّس مهاجرت كرد و در سايه الطاف حضرت علي‌بن‏موسي الرّضا(ع)مشغول به گذراندن سطح گرديد و از محضر اساتيد برجسته‌اي چون اديب نيشابوري بهره برد. سپس به قم مهاجرت كرد تا در حوزه نوپاي آن ديار، كه به تازگي تمامي اهل علمِ جهان تشيّع را به‌سوي خود جذب مي‌كرد، حضور يابد و سطوح عالي دروس حوزوي را نيز به اتمام برساند.

اين عالم وارسته با جدّيت و پشتكار بسيار، دروس سطح را به‏سرعت تمام كرد و در سنين نوجواني به محضر علمي بزرگاني چون امام خميني، مرحوم آيت‌الله‏العظمي بروجردي،آيت‌الله‌العظمي گلپايگاني و مرحوم علّامه طباطبايي راه يافت. در جدّيت و پشتكار معظّم‌له همين نكته كافي است كه به فرمودة خودشان، در زماني كه مشغول به دروس سطح بودند، دو مرتبه تمام وسائل‌الشيعه را مطالعه كردند تا براي شركت در درس خارج آماده شوند. ايشان با نبوغ و پشتكاري كه از خود نشان دادند، در جواني به درجة رفيع اجتهاد رسيده و به‌زودي توانستند از نزديكان و خصّيصين حضرت امام قرار گيرند. مقبوليّت علمي ايشان نزد استاد خويش، به‌اندازه‌اي بود كه حضرت امام به طلبة خوش‌فكر و جوان خود اجازه داد تا تقريرات و نوشته‌جات درس بيعشان را جمع‌آوري كرده و به صورت يك اثر مستقل منتشر نمايد. ايشان در همين ايّام، كتاب مكاسب محرّمة حضرت امام، همچنين دوجلد رسائل اصولي ايشان را تنظيم و منتشر كردند.


با آنكه هنوز مدّت زيادي از استفاضة اين طلبه فاضل و جوان از محضر زعيم عالم تشيّع، حضرت آيت‌الله‏العظمي بروجردي نگذشته بود، اين مرجع كم‌نظير رحلت كرد و بار هدايت امّت را به ‌دوش خلف صالح خويش چون حضرت امام خميني(ره) نهاد. حال كه امر خطير مرجعيّت متوجّه حضرت امام شده بود، ايشان شاگرد فاضل خود، يعني حاج‌آقا مجتبي تهراني را مأمور به جمع‌آوري فتاوا و تنظيم اوّلين نسخه از رسالة عمليه و مناسك حجّ خويش گردانيد كه در همان ايّام به چاپ رسيد و در دست‌رس مقّلدان قرارگرفت. حضرت استاد براي انجام اين امر مهم، ضمن بهره‏گيري از دست‌نوشته‌هاي متعدّد استاد خويش، با ايشان هم‌بحث شد و رساله‌اي دقيق و علمي آماده كرد كه بعدها جزو دقيق‌ترين رساله‌هاي منسوب به امام خميني مطرح گرديد. همة اين امور در زماني اتّفاق افتاد كه هنوز كمتر از بيست و پنج سال از عمر شريف حضرت استاد مي‌گذشت.

ايشان علاوه بر يادگيري فقه و اصول در محضر استاد بي‌بديل خود، چندين سال نيز از مشرب اخلاقي و عرفاني آن عارف كامل و عالم ربّاني سيراب گرديد و با ديدگاه‏هاي اجتماعي و سياسي امام امّت به‌خوبي آشنا شد. اين استضائه از خورشيد حيات‌بخش امام و ديگر اولياي الهي ادامه داشت تا آنكه جرقّه‌هاي بيداري اسلاميِ ملّت ايران زده شد و امام خميني از كشور تبعيد گرديد. بعد از اين واقعة دردناك، حضرت آيت‌الله تهراني نيز سه سال بعد، به نجف رفت تا هم سير معنوي خود را در ساية فيوضات امير‌المؤمنين(ع) و ديگر ائمة هدي تكميل نمايد و هم از تربيت استاد خويش بي‌بهره نماند. امّا اين معيّت زياد طول نكشيد و حضرت امام به ايشان امر كردند كه به ايران برگشته و در تهران حضور داشته باشند. لذا ايشان در سال 1349 به زادگاه خود بازگشت و به كارهاي مهم و برزمين مانده مشغول گرديد.

حضرت استاد از زمان بازگشت به تهران، تا پيروزي انقلاب شكوهمند امامت و ولايت در ايران، ضمن اقامة جماعت در مسجد جامع بازار، تدريس سطوح عالي خود را در مدارس علمية تهران آغاز كردند و تربيت و هدايت جوانان انقلابي را به‌دست گرفتند. از جلسات بسيار محرمانه با برخي انقلابيون فعّال گرفته تا جلسات عمومي اخلاق كه در برخي مقاطع زماني به‌دليل ممانعت حكومت جور، تعطيل مي‌شد، همچنين حضور در بازار تهران و هدايت و رهبري مردم كوچه و بازار، از اهمّ فعّاليت‌هاي معظّم‌له پيش از انقلاب بود.

حضور عادّي آيت الله تهراني در تهران و فعاليّت‌هاي مخفي ايشان در راهنمايي و رهبري مجاهدان انقلابي، آن‌قدر مفيد و مؤثّر بود هنوز هم بركات آن در ميان اهالي تهران، باقي و جاري است، كه بعد از مدّت‏ها سرّ تأكيدهاي حضرت امام مبني بر مراجعت ايشان به تهران را روشن ساخت. عنايت ويژة حضرت امام به تهران موجب گرديد كه حضرت استاد، تا امروز در عاصمة‌جهان تشيّع بماند و نعمتي بي‌بديل براي اهل اين ديار باشد.

بعد از پيروزي انقلاب اسلامي و با آغاز ولايت و زعامت حضرت روح‏الله، همچنين با توجّه به سوابق درخشان و مراودات حضرت استاد با امام امّت، انتظار مي‌رفت كه ايشان يكي از مسؤولين نظام اسلامي شده و گوشه‌اي از بار اين انقلاب را به دوش بكشند. امّا بنا به فرمودة خودشان، ايشان با دعا به درگاه خداي متعال و توسّل به حضرات معصومين، خود را از قبول مسؤوليت‌هاي آشكار كنار كشيدند و با حضور در صحنة نيروسازي براي انقلاب، همچنان به‏صورت گمنام و مؤثّر به تربيت نيروهاي جوان و كارآمد براي انقلاب اسلامي پرداختند.

لذا جلسات درس خارج ايشان مملوّ از طلّاب سطوح عالي بود كه براي انجام وظيفه به تهران آمده بودند و از فضاي علمي قم فاصله داشتند. اين جلسات آن‌قدر مفيد و كم‌نظير بود كه بسياري از فضلا را به خود جذب كرد و حسرت دوري از فضاي علمي قم را به رضايت و شكرگزاري شركت در اين جلسات علمي تبديل نمود.

از طرفي ديگر، جلسات عمومي اخلاق و معارف اسلامي كه قبل از انقلاب نيز برپا بود و از سال 1356 به‏طور منظّم و هفتگي دائر مي‌گرديد، مأمن بي‌نظيري براي بسيجيان مخلص حضرت روح‌الله و سكّوي پرشي براي دلدادگان و حيات‌يافتگان انقلاب اسلامي بود كه تازه از زير يوق جهالت ستم‌شاهي رهايي يافته و به نور حكومت الهي منوّر گشته بودند و بي‌صبرانه و مشتاقانه به‌دنبال معارف عميق اسلام بودند.

دسته ها :
چهارشنبه سیزدهم 10 1391 11:27
X