معرفی وبلاگ
فعالییت سازمان زنان انقلاب اسلامی در پی انسجام و هماهنگی و شناسایی زنان فعال منطقه بسته به مهارت و توانمندیی انها در جهت رفع نیازمندرهای زنان ان منطقه . خواهرم بسته به نیاز فکری و روحی و مادی خود با ما هم سخن شو بهترین خوبی ها نزد زنان است امام صادق(ع) باهم شویم ،یکی شویم درمانی برای دردی شویم ............ آن لحظه اي كه زن در خانه خود مي ماند و (به امورزندگي و تربيت فرزند مي پردازد)به خدا نزديكتر است.حضرت زهرا (س)
صفحه ها
دسته
لينك سازمان زنان انقلاب
لينك عاشقان امام نقي
مرگ بر شاهين نجفي(مرتد)
جانم فداي غربتت يا امام نقي (ع)
امام من مهدي
فرهنگ الهي
گل نرگس
اس ام اس جديد
شعرهاي داريوش دوسراني
صهيون ستيزي
شيعه
مجله فيروز جاه
منتظران ظهور
ديار عشق
خدا
بهترين دوست فقط خدا
تنها عشق من خداست
شوق شهادت
سايه
سايه طلبه جوان
سايت شخصي سيد محمد انجوي نژاد
مدرسه علميه الزهرا(س) نصر تهران
☫عشق=خامنه اي☫
خانم دكتر نگار
در طلب معرفت...
گوهركمال ، حجاب برتر
ولايت عشق
غريب تر از غريب الغربا ... امام نقي (ع
غريب سامرا
بسم رب الهادي(ع)
شيدايي رهبر
وبلاگ شهيد همت
ماه نقره اي (بسم رب الشهدا)
مقتدر مظلوم
ولايت سيد علي
حامي رهبر
بسيجي بي ادعا
پايگاه اطلاع رساني استقامت
انفجار نور
ائمه اطها رو شهدا
فيض بوك
هادي نت
شهيدان زنده اند
دانلود جديد ترين مداحي
بهشت (محفل بسيجيان و رهروان شهدا
دينيست(اولين سايت اطلاع رساني ويژه مداحان)
سايت جامع مداحي
نور اسمان
سايت رسمي مداحان اهل بيت
ماه حرم ( روضه العباس)
جام تهي
ما مي توانيم
حمايت از اقتصاد و كار توليد ملي
منتظران مهدي
اخبار پيام نور
ره به ري
لینک دوستان
سايت مراجع تقليد
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1515166
تعداد نوشته ها : 3305
تعداد نظرات : 487
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

امام رضا عليه السلام فرمود: پيامبر خداى- عزّ و جل- فرمود، كه خداى متعال مى ‏فرمايد:
۱- لا اله الا اللَّه‏، حصار من است، پس هر كس كه در حصار من در آمد از عذاب من در امان شد.
۲-امام رضا (ع) فرمود، پيامبر خدا فرموده:چهار كس را من در روز قيامت شفاعت مى‏كنم، اگر چه با گناهان اهل زمين بر من وارد شوند:۱- كسى را كه در پيش روى فرزندان من در جهت گرامى داشت آنان- بر عليه دشمنان آنها و اسلام- شمشير زند.۲- كسى را كه خواست فرزندان من را برآورد.۳- كسى را كه در رابطه با كارهاى فرزندان من تلاش و كوشش كند.۴- كسى را كه با دل و زبان خود فرزندان من را دوست داشته باشد.
۳-امام رضا (ع) فرمود، پيامبر خدا فرموده:ايمان عبارتست از، اقرار به زبان، و شناخت و عرفان به قلب، و عمل كردن به اركان دين.
۴-امام رضا (ع) فرمود، پيامبر خدا فرموده است كه:كسى كه براى مردم بدون آگاهى فتوا دهد، آسمان و زمين او را لعنت كنند.
۵-امام رضا (ع) فرمود، كه فرستاده خدا (ص) فرموده:برترين كارها در نزد خدا ايمانى است كه در آن شكّى نباشد، و پيكاريست كه در آن خيانت نباشد و حجّ پذيرفته‏شده بى‏شبهه است. و نخستين كسى كه به بهشت وارد مى‏شود، شهيد است و غلامى كه به نيكوترين وجه خدايش را عبادت كرده، و آقايش را پند داده و مردى كه از محرّمات خوددارى كرده با اينكه عيالوار است.و اول كسى كه به جهنم وارد مى‏شود، زمامدار نيرومند و چيره ايست كه دادگرى نمى‏كند، و ثروتمنديست كه حقوق الهى را از ثروت خود نمى‏پردازد، و نيازمندى كه متكبّر و خودخواه است.
۶-امام رضا (ع) فرمود: كه پيامبر خدا (ص) فرموده:شيطان همواره از انسان مؤمن بيمناك است، تا زمانى كه نمازهاى پنجگانه را حفاظت و مراقبت مى‏كند. و هنگامى كه حق نمازها را تباه كرد، شيطان نسبت به او جرأت مى‏يابد و او را دچار گرفتاريهاى بزرگ مى‏كند.
۷-امام رضا (ع) فرمود، كه پيامبر (ص) فرموده:هر كس واجبى را انجام دهد، پس براى وى در پيشگاه خدا دعاى اجابت‏شده‏اى منظور است.
۸-امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:براى علم و دانش گنجينه‏هائى است، كه كليد آنها پرسش است. خداى شما را رحمت كند، بپرسيد كه در سؤال چهار نفر پاداش داده مى‏شوند. اول سئوال‏كننده، دوم آموزگار، سوم شنونده و چهارم دوستدار آنها.
۹-امام رضا (ع) فرموده، كه فرستاده خدا (ص) فرموده:امت من همواره در خير و نيكى باشند، تا هنگامى كه يك ديگر را دوست داشته باشند و امانت را به صاحب آن‏ بازگردانند و از حرام پرهيز كنند، و مهمان را گرامى بشمارند و نماز را بپاى دارند و زكات را بپردازند. و هر گاه اين كارها را انجام ندهند دچار قحطى مى‏شوند.
۱۰-امام رضا (ع) فرموده كه پيامبر خدا (ص) فرموده:از ما نيست كسى كه در مال مسلمانى غشّ وارد كند، يا به او زيان برساند و يا او را فريب دهد.
۱۱-امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:سه چيز بعد از خود مرا نسبت به امّتم بيمناك ساخته است: گمراهى بعد از شناسائى و معرفت، فتنه‏هاى گمراه‏كننده و شهوت شكم و شرمگاه.
۱۲-امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:هر گاه فرزندى را محمّد نام گذاريد، او را گرامى بداريد و در انجمن‏ها به او گشادگى و وسعت مكان دهيد، و نسبت به او روى ترش نكنيد.
۱۳-امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:هر گاه كسى بر گورستان بگذرد و يازده بار سوره مباركه «قل هو اللّه احد» را بخواند و اجر آن را نثار مردگان كند، به عدد مردگان به او پاداش داده مى‏شود.‏


براي دريافت پوستر با كيفيت كليك كنيد

14-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:هر كس با مردم داد و ستد كند و به آنها ستم نكند، و با آنها سخن بگويد و در گفتار به آنها دروغ نگويد، و ايشان را وعده دهد و خلاف نكند، چنين كسى مؤمن است. مؤمنى كه جوانمرديش كامل و عدالت و دادگريش آشكار است، و برادرى با وى واجب و غيبت او حرام است.
۱۵-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:بر شما باد كه از ستم پرهيز كنيد، چرا كه ستم دلهاى شما را ويران مى‏كند.
۱۶-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) در باره سخن خداى عز و جل «يوم ندعوا كل اناس بامامهم‏» فرمود:- در روز قيامت- هر گروهى به نام امام زمان آنها خوانده شوند، و نيز به كتاب خدا و سنت پيامبرشان فرا خوانده مى‏شوند.
۱۷-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:شش موضوع از جوانمردى است، سه تاى آنها در ديار شخص مطرح است و سه تاى از آنها در سفر. و امّا آنچه كه در شهر و ديار مطرح است: تلاوت كتاب خدا، و آبادانى مساجد خدا، و انتخاب برادر دينى در راه خداست.و آنچه كه در سفر مطرح است: بخشش زاد و توشه راه، اخلاق نيكو، و شوخى كردن است در رابطه با آنچه كه گناه خدا نباشد.
۱۸-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:خرما را به ناشتا بخوريد، زيرا در اين صورت خرما كرم‏ها و انگل‏هاى معده را مى‏كشد.
۱۹-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:به وسيله صدقه دادن از خدا روزى بخواهيد.
۲۰-امام رضا (ع) فرموده كه فرستاده خدا (ص) فرموده:اساس و ريشه خرد بعد از اعتقاد به خدا، دوستى با مردم، و نيكى كردن به هر انسان خوب يا بدى است.
۲۱-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:بر شما باد خوردن روغن زيتون، زيرا آن كيسه صفراء را خالى مى‏كند، و بلغم را از بين مى‏برد، و اعصاب را قوى، و اخلاق را نيكو، و نفس را خوشبو مى‏كند، و غم و اندوه را مى‏زدايد.
۲۲-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:هر گاه غذا پخته مى‏كنيد، كدو در آن زياد بريزيد، زيرا آن دل افسرده را شادمان مى‏كند.
۲۳-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:برترين كارهاى امت من، چشم داشت فرج [در رابطه با ظهور حضرت مهدى (ع)] از سوى خداى متعال است.
۲۴-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:دهان‏هاى شما راهى از راهها به سوى خداى شماست، پس آن را پاكيزه نگهداريد.
۲۵-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:هيچ چيز در نزد خداوند بدتر و غضبناك‏تر از شكم پر نيست.
۲۶-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:ستارگان موجب ايمنى اهل آسمانند و فرزندان من باعث ايمنى امّت من مى‏باشند.
۲۷-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:هر كس روز جمعه را روزه بگيرد، خداوند به او پاداش ده روز روزه به او مى‏دهد، كه هيچ شباهتى به روزهاى دنيا ندارد.
۲۸-امام رضا (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:نزديك‏ترين شما به من در روز قيامت، خوش‏خوى‏ترين و مهربان‏ترين آنها نسبت به خانواده‏اش مى‏باشد. و من مهربان‏ترين شما به خانواده‏ام مى‏باشم.
۲۹-امام رضا (ع) فرمود كه پدرم على بن ابى طالب (ع) فرمود كه پيامبر خدا (ص) فرموده:سه چيز حافظه را زياد و بلغم را از ميان مى‏برد:قرائت قرآن، خوردن عسل و كندر.
۳۰-امام رضا (ع) فرمود، كه فرستاده خدا (ص) فرموده:همان گونه كه سركه شيرينى عسل را از بين مى‏برد، اخلاق بد عمل نيك انسان را تباه مى‏كند.
۳۱-امام رضا (ع) فرمود كه على بن ابى طالب (ع) فرموده:فرستاده خدا (ص) با ما نماز سفر خواند. وى در ركعت اول سوره حمد و قل يا ايها الكافرون‏ و در ركعت دوم سوره حمد و قل هو اللّه احد قرائت كرد. و سپس فرمود: براى شما يك سوم و يك چهارم قرآن را خواندم.



براي دريافت پوستر با كيفيت كليك كنيد

32-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:هر كس كه چهار مرتبه سوره «اذا زلزلت الارض‏» را بخواند، به مانند كسى است كه همه قرآن را خوانده باشد.
۳۳-امام رضا (ع) فرمود كه على بن ابى طالب (ع) فرموده:پنهان داشتن عمل، شكيبائى بر مصيبت‏ها و پوشاندن غمها از گنجهاى نيكى‏ها و خوبيها است.
۳۴-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:نگاه كردن به سه چيز عبادت است. نگاه كردن به چهره پدر، نگاه كردن به قرآن و نگاه كردن به دريا.
۳۵-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرمود:بر شما باد خوردن نمك، زيرا نمك باعث درمان هفتاد بيمارى است، از آن جمله جذام، پيسى و جنون است.
۳۶-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:هر كس مرد يا زن مؤمنى را خوار و كوچك شمارد، به خاطر فقر و تنگدستى او، خداوند متعال روز قيامت او را مشهور كرده و سپس رسوا مى‏سازد.
۳۷-امام رضا (ع) فرمود كه پدرم جعفر (ع) فرموده:پست‏ترين درجه عاق والدين گفتن كلمه «اف» است. و اگر از اين كلمه‏اى پست‏تر مى‏بود، همانا خدا از گفتن آن هم انسان را نهى مى‏كرد.
۳۸-امام رضا (ع) فرمود:هر گاه على بن ابى طالب (ع) بيمارى را ديدار مى‏كرد كه شفا يافته بود به او مى‏فرمود: گوارا باد تو را- آمرزش خدا- كه از گناهان پاك شدى.
۳۹-امام رضا (ع) فرمود كه از محمد بن على بن حسين (ع) سؤال شد، چرا پيامبر از پدر و مادر يتيم شد؟ آن حضرت فرمود: براى اينكه حق اطاعت مخلوق بر او واجب نشود.
۴۰-امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا- ص- فرموده:هر كس كه خدا به او نعمتى داده بايد سپاسگزارى كند، و هر كس روزى او كم شود بايد استغفار كند. و هر كس از حادثه‏اى اندوهگين شود، بايد بگويد: لا حول و لا قوة الّا باللَّه.


برگرفته از صحيفه امام رضا عليه السلام

دسته ها : امام رضا(ع)
يکشنبه بیست و چهارم 10 1391 11:36

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا

حضرت رضا (ع) و زيد النار





منابع مقاله:
كتاب : تفسير حكيم جلد چهارم
نوشته : حضرت آيت الله حسين انصاريان


حسن بن موسى بغدادى روايت مى‏كند در شهر خراسان در محضر حضرت رضا (ع) بودم، آن حضرت با گروهى سرگرم سخن بودند در حالى كه زيد بن موسى برادرشان نيز حضور داشت، زيد با چند نفر از كرامت حسب و نسبش و ا ين كه ما چنين و چنانيم صحبت مى‏ كرد و حالت افتخار و فخر بر ديگران داشت، او كسى بود كه در مدينه بر بنى‏ عباس خروج كرد و تعدادى را به قتل رسانيد و خانه ‏هاى بنى ‏عباس را به آتش كشيد از اين جهت به او زيد النار مى گفتند، مأمون ارتش مجهزى براى مقابله با او فرستاد و نهايتاً به دست لشگريان مأمون دستگير و او را نزد مأمون آوردند، مأمون دستور داد او را نزد برادرش على بن موسى الرضا ببريد، وقتى او را به محضر حضرت رضا آوردند آن جناب خطاب به او فرمود:
اى زيد گفتار برخى از جاهلان كوفه تو را فريب داده كه مى‏گويند:
«ان فاطمة احصنت فرجها فحرم الله ذريتها على النار»
ولادت فرزندان فاطمه پاك و پاكيزه است، نهايتاً خدا ذريه او را بر آتش دوزخ حرام نموده است.
اى زيد اين مقام ويژه حسن و حسن عليهما السلام فرزندان بلا واسطه فاطمه زهرا است، اگر تو آلوده به عصيان و هر كار زشتى باشى و در قيامت وارد بهشت شوى، موسى بن جفعر بندگى كند، روزها را به روزه بگذراند، و شب‏ها را به عبادت صبح كند، او هم وارد بهشت شود، پس مقام تو برتر از موسى بن جعفر است!!
به خدا سوگند
«ما ينال احد ما عند الله الا بطاعة:»
يك نفر به رضايت حق و جنت پروردگار و مقام قرب نخواهد رسيد مگر به طاعت خدا و بندگى براى حق.
اگر فكر كنى با معصيت خدا و مخالفت با حضرت او به آن مقام مى‏رسى بد خيال و گمانى است، با توجه به اين كه زين‏ العابدين (ع) فرمود: از براى نيكوكار ما دو پاداش و براى معصيت كار ما دو عذاب است.
زيد گفت: من برادر و پسر پدر شمايم، فرمود: آرى تو برادر منى تا زمانى كه خدا را اطاعت كنى.
نوح گفت: پروردگارا فرزندم از خاندان من است تو وعده نجات خانواده مرا دادى خطاب رسيد.
«انه ليس من اهلك انه عمل غير صالح»
او از خاندان تو نيست، او سرا پا عملى ناشايسته است.
حضرت حق به واسطه معصيت و طغيان پسر نوح، او را از خانوادگى نوح خارج نمود. «1»
صاحب مجمع‏البيان در پايان توضيح آيه شريفه‏ تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ‏ مى ‏گويد: در آيه شريفه دليل واضحى بر عقيده طايفه مجبره است كه مى ‏گويند: فرزندان بخاطر گناهان پدرانشان به عذاب دچار مى‏ شوند، و همه گناهان ملت اسلام را به دوش كافران مى ‏گذارند. «2»




پي نوشت ها:
______________________________


(1)- بحار ج 12، ص 66.
(2)- ج 1، ص 401.


دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 14:11

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا


از زماني كه حضرت اباعبدالله الحسين(ع) رداي شهادت را بر تن كرد 1373 سال مي‌گذرد، در اين ميان ائمه معصومين با بازخواني حادثه عاشورا فضايي را براي شيعه ترسيم كردند تا در پرتو آن ياد، نام و جانفشاني امام حسين(ع) براي هميشه تا روز قيامت باقي بماند.

روايت ائمه از واقعه جانسوز كربلا در قالب احاديث در كتاب‌هاي روايي و تاريخي به ثبت رسيده است، شرح حادثه دشت نينوا آن هم از زبان اولاد حسين(ع) رنگ و بويي دارد، چرا كه پرده از واقعيتي بر مي‌دارد كه كمتر كسي مي‌تواند به آن ايرادي وارد سازد.

يكي از اين فرزندان، امام علي‌ بن موسي‌الرضا(ع) است كه به روضه‌خواني براي جد بزرگوارش مي‌پردازد.

*توصيه‌اي كه امام براي روز عاشورا به شعيان كردند

امام رضا(ع) فرمودند: هر كس روز عاشورا به دنبال انجام كارها و حوائج خود نرود، خداوند حوائج دنيا و آخرت او را بر آورده سازد و هر كس كه روز عاشورا، روز مصيبت و حزن و گريه‏اش باشد، خداوند روز قيامت را روز شادى و سرورش قرار خواهد داد و در بهشت چشمانشان به ديدار ما روشن خواهد شد و هر كس روز عاشورا را روز بركت بنامد و براى منزلش چيزى در آن روز ذخيره كند، آنچه ذخيره كرده است، بركت نخواهد داشت، و در روز قيامت همراه يزيد، عبيدالله بن زياد و عمر بن سعد- لعنهم‏ الله- در پست‏ترين درجه جهنم محشور خواهد شد.

* اى ابن شبيب! اگر مي‌خواهى گريه كنى، بر حسين(ع) گريه كن

ريّان بن شبيب گويد: در اولين روز محرم به خدمت امام رضا(ع) رسيدم، حضرت فرمودند: آيا روزه هستى؟ عرض كردم: خير، فرمود: امروز، روزى است كه زكريا(ع) پروردگارش را خواند و گفت: «رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ» و خداوند دعاى او را مستجاب كرد و به ملائكه دستور داد كه به زكريا- كه در محراب در حال نماز بود- بگويند كه خدا به تو يحيى را مژده مى‏دهد، پس هر كس اين روز را روزه بدارد و سپس دعا كند، خداوند همان طور كه دعاى زكريّا را مستجاب كرد، دعاى او را نيز مستجاب مى‏كند.

سپس فرمود: اى ابن شبيب! محرم ماهى است كه اهل جاهليت به احترام آن، ظلم و جنگ را حرام كرده بودند ولى اين امّت، احترام آن و احترام پيغمبر خود را حفظ نكردند، در اين ماه اولاد او را كشتند و زنانش را اسير كردند و وسايلش را غارت كردند، خداوند هرگز اين كارشان را نبخشد!

*4 هزار فرشته‌اي كه تا روز ظهور حجت(عج) بر مزار امام حسين(ع) حضور دارند

اى ابن شبيب! اگر مي‌خواهى گريه كنى، بر حسين بن على بن ابي‌طالب(ع) گريه كن، زيرا او را هم‌چون گوسفند ذبح كردند و از بستگانش، 18 نفر به همراهش شهيد شدند كه در روى زمين نظير نداشتند، آسمان‌هاى هفتگانه و زمين‏ها به خاطر شهادتش گريستند و 4 هزار فرشته براى يارى او به زمين آمدند، ولى تقدير الهى نبود و آن‌ها تا قيام قائم عليه السّلام در نزد قبرش با حال نزار و ژوليده باقى هستند و از ياوران قائم(عج) هستند و شعارشان «يا لثارات الحسين» است.

*چه هنگام از آسمان خاك قرمز باريد

اى ابن شبيب! پدرم از پدرش از جدّش(ع) به من خبر داد كه وقتى جدّم حسين(ع) شهيد شد، از آسمان خون و خاك قرمز باريد.

اى ابن شبيب! اگر به گونه‏اى بر حسين گريه كنى كه اشكهايت بر گونه‏هايت جارى شود، خداوند هر گناهى كه مرتكب شده باشى- چه كوچك، چه بزرگ، چه كم و چه زياد- خواهد بخشيد.

*راهكار امام رضا(ع) براي لقاءالله

اى ابن شبيب! اگر دوست دارى پاك و بدون گناه به ملاقات خدا بروى، به زيارت‏حسين برو.

اى ابن شبيب! اگر دوست دارى با پيامبر اكرم(ص) در غرفه‏هاى بهشت همراه باشى، قاتلان حسين را لعنت كن.

*توصيه امام رضا(ع) براي به دست آوردن ثواب شهداي كربلا

اى ابن شبيب! اگر دوست دارى ثوابى مانند ثواب كسانى كه همراه حسين بن على(ع) شهيد شدند داشته باشى، هر گاه به ياد او افتادى بگو: «يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً» (اى كاش با آنان مى‏بودم و به فوز عظيم مي‌رسيدم).

اى ابن شبيب! اگر دوست دارى با ما در درجات عالى بهشت همراه باشى، در اندوه ما اندوهگين و در خوشحالى ما خوشحال باش و بر تو باد به ولايت ما، زيرا اگر كسى سنگى را دوست داشته باشد، خداوند در روز قيامت او را با آن سنگ محشور خواهد كرد.




-ترجمه عيون أخبار الرضا(ع)، جلد 1، صفحات 604-606

فارس

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 14:10

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضامردى خراسانى به حضور امام رضا (عليه السلام ) رسيد و عرض كرد:اى فرزند رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) در خواب رسول خدا را ديدم ، گوئى به من مى فرمود: چگونه مى انديشيد وقتى كه پاره اى از تن من در زمين شما دفن گردد و (آيا) امانت مرا حفظ مى كنيد، ستاره مرا در خاك خود پنهان مى سازيد؟.

امام فرمود: من در زمين شما دفن مى شوم ، و من پاره اى از تن پيامبر شما و همان امانت و ستاره هستم ، بدانيد هر كس كه مرا زيارت كند در حالى كه حق مرا كه خدا واجب كرده مى شناسد، من در پدرانم شفاعت كنندگان در روز قيامت هستيم و كسى كه ما شفاعت او كنيم نجات مى يابد هر چند همچون گناه جن و انس را داشته باشد، و پدرم از پدرانش خبر داد كه رسول خدا (صلى الله عليه وآله ) فرمود: كسى كه مرا در خواب ببيند، حتما مرا ديده است ، زيرا شيطان به صورت من در نمى آيد و همچنين به صورت هيچ يك از اوصياء من مجسم نمى شود و نه به صورت هيچ يك از شيعيان (حقيقى ) اوصياء من ، و بدانكه خوابهاى صادقه (راست ) جزئى از هفتاد جزء نبوت است . (103)
103- اعلام الورى ص 319.

 

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 14:7

غريب يا غريب الغربا

ممكن است تصور شود لقب «غريب» براي امام هشتم (ع) به خاطر دوري آن حضرت از شهر پيامير(ص) يعني مدينه بوده است اما از بين امامان ما ، فقط دو امام بوده اند كه به طور كامل درمدينه زندگي كرده اند، امام باقر(ع) و امام صادق(ع) . باقي ائمه هركدام به دليلي از سرزمين خود دور و غريب مي شوند كه با اين حساب، اين لقب نبايد تنها به اين دليل باشد.
به نظر مي رسد كه اين لقب را خود امام و نزديكان آن حضرت شايع كرده اند تا مانع از موفقيت اقدام سياسي مامون كه مي خواست از ولايتعهدي امام رضا (ع) سوء استفاده بكند، شوند.
همچنان كه امام رضا (ع) در وقت حركت به سوي ايران، از اهل بيتشان خواستند تا گريه و نوحه بكنند، يا وقتي كه دعبل خزاعي درمرو خدمت ايشان رسيد وشعري را كه در رثاي شهادت امامان قبلي براي آن حضرت خواند، حضرت به شعر او دوبيت اضافه كردند: «وقبر بطوس يالها من مصيبت / الحت علي الاحشا بالزفرات / الي الحشر حتي يبعث الله قائما/ يفرج عنا الغم والكربات» يعني «وقبري در طوس است كه مصيبتش غم را تا روز قيامت در دل ها مي افروزد تا اينكه خداوند قائمي را برانگيزد واندوه را از دل ما برطرف كند.» دعبل پرسيده بود: « يابن رسول الله! من چنين قبري را نمي شناسم.» وحضرت جواب داده بود: « آن قبر من است.» دعبل هم قصيده اش را با دوبيت امام، اين طرف و آن طرف براي شيعيان مي خواند.


دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 14:3

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا

اين لقب به معناي مورد رضايت و پسنديده ، لقبي است كه شيعيان دربرابر لقب «رضا» كه مامون به آن حضرت داده بود براي ايشان به كار بردند. لقب مرتضي ازالقاب مشترك بين آن حضرت با ساير ائمه (ع) است. مراد از لقب مرتضي به تنهايي، حضرت علي (ع) مي باشد. در صلوات خاصه امام رضا(ع) هم اين لقب بلافاصله بعد از لقب رضا آمده است:«اللهم صل علي علي بن موسي الرضا المرتضي».

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 14:2

عالم آل محمد

ائمه معصومين ما (ع) همگي از علماي عصرخود بوده اند و قبل از امام رضا (ع) به امام باقر(ع) هم اين لقب را داده بودند. با اين حال شهرت امام رضا(ع) به برتري علمي برهمعصرانش از آنجا آمده است كه مامون كه خودش هم از دانشمندان بود و«اعلم بني عباس» به حساب مي آمد. دردوره ولايتعهدي، مناظرات متعددي را بين امام رضا (ع) و علماي ديگر مذاهب ترتيب مي داد. انگيزه مامون از اين كار را بعضي مثل طبري (درتاريخ طبري) علاقه او به علم ودانش ذكر كرده اند وحاكم نيشابوري (درتاريخ نيشابور) مي گويد كه اين كار را مي كرد تا نقاط ضعف احتمالي امام رضا (ع) را برملا كند وبه جايگاه ايشان توهين كند. به هر حال، هدف هرچه كه بود نتيجه مناظرات اذعان همه به علم ودانش سرشار امام (ع) و دادن لقب «عالم آل محمد» به آن حضرت بود.

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 14:1

ضامن آهو

بعد از «رضا» مشهورترين لقب امام هشتم «ضامن آهو» است وجالب اينكه درهيچ كدام از منابع كهن تاريخي ، داستان پناه آوردن آهو به امام رضا(ع) نيامده است. قديمي ترين منبعي كه چنين لقبي آورده ، اين شهر آشوب (متوفاي 588ق) در«مناقب آل ابي طالب» است كه در وصف آن حضرت - جايي كه درجريان ذكر وقايع سفر امام (ع) به ايران به نيشابور مي رسد- يك بيت شعر از شاعري به نام «ابن حماد» نقل مي كند كه به اين شكل :«الذي لاذت به الظبيه والقوم جلوس / من ابوه المرتضي يزكو ويعلو و يروس» يعني اوكسي است كه آهوي ماده به او پناه آورد؛ درحالي كه گروهي نشسته بودند. او كسي است كه پدرش علي مرتضي(ع) است وهمواره درحال تزكيه وتعالي وبالا رفتن است. اين درحالي است كه روايت پناه آوردن آهوي ماده، دوقرن قبل از اين كتاب براي پيامبر (ص) روايت شده است.
طبراني (متوفاي 360ق) در «المعجم الكبير» وامام بيهقي (متوفاي 430ق) در«دلايل النبوه» نقل كرده اند كه روزي پيامبر از كنار شكارچياني مي گذشت كه آهويي شكار كرده بودند. آن آهو با حضرت سخن گفت. پيامبر به شكارچي ها فرمود كه آهو را رها كنند تا برود به بچه هايش شير بدهد و برگردد. شكارچي ها پرسيدند: «درقبال چه چيزي آن را آزاد كنيم؟» حضرت فرمودند: من ضامنم» . رسول خدا(ص) نشست تا آهو رفت و برگشت. شكارچي ها هم آهو را به حضرت بخشيدند وآن حضرت، آهو را آزاد فرمودند.
درعوض، شيخ صدوق (متوفاي 381ق) دركتاب «عيون الاخبار الرضا» داستاني را نقل مي كند از ابومنصور محمد بن عبدالرزاق طوسي (متوفاي 350ق) . ابومنصور ، كسي است كه به دستورش داستان هاي «شاهنامه» جمع شده بود وابتدا دقيقي وبعد فردوسي آن را به نظم كشيدند.
ابومنصور طوسي تعريف مي كند كه در جواني اش يك بار براي شكار مي رود. آهويي گيرش مي آيد. او را دنبال مي كند. آهو مي رود ومي رود تا به مزار حضرت رضا(ع) مي رسد، به محض وارد شدن آهو به داخل ساختمان مزار، سگ ابومنصور دست از تعقيب او بر مي دارد. خود ابومنصور كه سني مذهب بوده، داخل مزار هم مي رود. اما به جز پشكل آهو چيزي پيدا نمي كند. ابومنصور مي گويد از آن زمان معتقد به مزار امام رضا(ع) شده است ومدام به زيارت آن حضرت مي رود.
به نظر مي رسد داستان ضامن آهو شدن امام رضا(ع) ، از ادغام اين دو داستان با هم آمده باشد.




دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 14:1

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا


سلطان

اسم ولقب سلطان تا قرن دوم هجري اصلاً كاربرد نداشته است ودر زمان هارون الرشيد، براي اولين بار به وزير معروفش جعفر برمكي، سلطان لقب داده شد. اين واژه ابتدا به معناي پادشاه نبود وبه معناي شخصي بود كه تسلط برامور دارد. اولين سلطان هم جعفر وزير بود كه در دوره اي كنار خليفه، سلطان هم وجود داشت.بعد از سركوبي برامكه اما تا مدت ها ديگر سلطاني وجود نداشت تا درزمان ولايتعهدي امام هشتم(ع) اين لقب را دوباره به ايشان دادند.
در دوره هاي بعدي هم اين لقب براي ايشان باقي ماند وبه معناي غير از پادشاه استفاده شد. وگونزالس كلاويخو، سفير اسپانيا كه در قبل از عهد صفوي به ايران آمد (806ق) درسفرنامه اش آورده است :«رسيديم به شهر مشهد يعني محل شهادت امام رضا (ع) كه به نام سلطان خراسان مشهور است...»

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:59

رضا


معروف ترين لقب امام هشتم رضاست. اين لقب را دشمن امام(ع) يعني مامون به آن حضرت داده بود. چنان كه طبري و ديگران مي نويسند، بعد از ولايتعهدي امام (ع) مامون دستور داد به نام آن حضرت سكه بزنند. روي اين سكه ها كه الان درموزه آستان قدس است. نوشته شده: «الامير الرضا وليعهد المسلمين علي بن موسي».
مامون، لقب رضا را از شعار «الرضا من آل محمد» گرفته بود. اين شعاري است كه اولين بار مختار درقيامش كه به خونخواهي امام حسين (ع) بود، در كوفه از آن استفاده كرد(سال 76ق). اين شعار يعني «ما فقط به حكومت كسي از آل محمد راضي هستيم.» اين شعار را بعدها داعيان عباسي (كساني كه براي قيام به نفع بني عباس وعليه بني اميه دعوت مي كردند، مثل ابومسلم خراساني) هم به كار بردند وحالا مامون مي خواست وانمود بكند كه اوست كه اين شعار و آرزوي قديمي را تحقق بخشيده است.
حديثي هم از امام جواد(ع) در «عيون اخبار الرضا» هست كه درجواب سوالي كه مي گويد چرا پدر شما را رضا ناميده اند، فرموده اند: «زيرا مرضي (= مورد رضايت) خدا در آسمان ومرضي رسول خدا وائمه او درزمين بود». آن شخصي به سوالش اصرار مي كند. مي پرسد مگر باقي پدران شما مرضي خدا ورسول نبودند؟ امام جواب مي دهند: «چرا، اما فقط پدرم بود كه مرضي موافقان ومخالفان قرار گرفت.» بعدها مضمون اين حديث بيشتر مورد توجه قرار گرفت.



دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:58

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا


رئوف

اين لقبي است كه بعد از شهادت امام به آن حضرت داده شده ودليلش شهرت ايشان به برآورده كردن حوائج زائران است.

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:57

ثامن، ثامن الائمه يا ثامن الحجج


درزمان امام موسي كاظم(ع) ، انحرافي درمسير تشيع صورت گرفت وگروهي برادر بزرگ تر آن امام يعني اسماعيل (پسر امام صادق (ع)) را امام هفتم خواندند. پس از آغاز امامت امام رضا(ع) درسال 183 قمري، پيروان ايشان تاكيد فراواني بر لقب «ثامن»يا هشتم داشتند تا آن اشتباه ديگر تكرار نشود.از نكات جالب تاريخ اينكه امام هشتم شيعيان، معاصر مامون عباسي بود كه هشتمين خليفه عباسي به حساب مي آيد.

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:56

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا


ابالحسن


كنيه، لقبي است كه با «اب» يا «ام» شروع مي شود؛ يعني پدر فلاني ويا مادر فلاني. اعراب براي عرض احترام به يكديگر با كنيه نام هم را صدا مي كنند. معمولاً كنيه هر كسي را با استفاده از اسم فرزند بزرگ تر يا مشهورتر فرد مي سازند ولي گاهي هم قبل از به دنيا آمدن فرزند وقتي مي خواهند به يك نفر احترام بگذارند، او را با كنيه صدا مي زنند. درباره امام رضا(ع) هم همين اتفاق افتاده است . با اينكه امام (ع) خيلي دير صاحب پسر شدند (امام محمد تقي (ع)) اما به امام ازهمان جواني كنيه داده بودند. از آنجا هم كه آن حضرت سومين فرد از آل علي (ع) بود كه اسم علي داشت (بعد از امام اول وچهارم)، كنيه جدشان - يعني امام علي (ع) - را به ايشان دادند و آن حضرت را «ابوالحسن» صدا مي زند. اين كنيه را ظاهراً امام موسي كاظم(ع) براي حضرت انتخاب كرد. معمولاً دركتب شيعه از آن حضرت به عنوان ابوالحسن ثاني ياد مي شود. ابوالحسن اول كنيه امام علي (ع) و ابوالحسن ثالث، كنيه امام دهم حضرت علي بن محمد امام هادي (ع) است.

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:55
چرا امام رضا را سلطان مي نامند؟
معنا و مفهوم مشهورترين القاب علي بن موسي الرضا(ع)


كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا


امام رضا(ع) داراي حداقل 50 لقب اختصاصي است كه در ميان امامان معصوم بعد از حضرت علي(ع) در كثرت القاب رتبه ايشان دوم است. اغلب القاب ايشان شان و معناي جداگانه اي دارند كه برخي از آنها را در جدول زير مي خوانيد.

برخي از القاب امام رضا(ع) كه مشهور هستند، داستانشان جالب و خواندني است. در اينجا تعدادي از اين القاب و داستان انتساب آن ها را به امام هشتم(ع) مي خوانيم.



دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:53

كارت پستال شهادت امام رضا,كارت پستال ويژه شهادت امام رضا




مسيري كه رجاء بن ابي ضحاك براي آوردن امام رضا (ع)‌از مدينه به مرو طي كرد، نه از بغداد، بلكه از مدينه به بصره، از آنجا به خوزستان، سپس به يزد، طبس و نيشابور و از آنجا به سمت مرو بود. خطيب بغدادي نوشته است: احمد بن ابي‌طاهر در كتاب تاريخ بغداد مي‌نويسد: مأمون نامه‌اي به علي بن موسي (ع) نوشته كه با رجاء بن ابي ضحاك بيايد. او نيز وي را از طريق بصره، اهواز، و جبال اصبهان عبور داده به خراسان آمد. تعبير «جبال اصفهان» طبعا دقيق نيست، بلكه حركت از اهواز به سمت بهبهان، ابرقو و از آنجا به سوي يزد و از طريق كوير به سمت نيشابور بوده است.
ابن نجّار، در روايت مسند ديگري از حاكم نيشابوري آورده است كه گفت:‌ علي بن موسي الرضا سال 200 وارد نيشابور شد. زماني كه رجاء بن ابي ضحاك به دستور مأمون او را از مدينه به بصره، از آنجا به اهواز، فارس، سپس به نيشابور ـ از طريق بست ـ آورده و دستور داده بود كه راه جبال [مركز ايران] را طي نكند. وقتي رضا به نيشابور رسيد و مدتي در آنجا ماند، مأمون در مرو بود و دستور داد كه وي را به آنجا ببرند.
درباره مسير امام رضا (ع) تحقيق مستقلي صورت گرفته و افزون بر شرحي در باب راهها‌، آثار برجاي مانده از نقاط توقف امام نيز بر اساس متون مورد بحث قرار گرفته است.
نكته مهم آن است كه توجه به حفظ آثار برجاى مانده از مسير امام در شهرها و مناطقى كه به نحوى محل استقرار امام بوده، نشان از علاقه ويژه شيعى در ميان مردم است، هر چند ممكن است درباره برخى از اين مكانها و ارتباط آنها با امام رضا(ع) خبر درستى در دست نداشته باشيم.
به عنوان نمونه، مسجد امام رضا در اهواز يكى از قديمى‌ترين نقاطى است كه در ايران به نام امام رضا(ع) وجود دارد. جداى از ابودلف، ياقوت هم از پل شوشتر در اهواز و مسجدى كه به نام امام رضا(ع) روبروى آن بوده ياد كرده است. دو نقطه منسوب به امام رضا(ع) در شهر شوشتر است يكى از آنها كمى دورتر از پل شاه على و لشكر و ديگرى در شرق شوشتر نزديك رودخانه شطيط. بر اين بناى دوم تاريخى از سال 1094 ديده مى‌شود.
قدمگاه ديگرى هم در شرق شهر دزفول موجود است. همه اينها به نام امام رضا(ع) ديمى قرار دارد كه اين ديمى نامى برگرفته از منطقه است. دو بقعه ديگر، يكى در دزفول و ديگرى در شوشتر با نام شاخراسون وجود دارد. دو بقعه ديگر در شوشتر با نام هاى امام ضامن در حوالى كنارستان و «بقعه امام رضا» در حوالى بلوك عقيقى وجود دارد. محلى هم به عنوان قدمگاه امام رضا در جنوب آبادى كهنك در حوالى شوشتر وجود دارد.
در شهر ارجان كه در قديم شهر آبادى بوده و اكنون در يك فرسخى آن بهبهان با قدمت سيصد ساله وجود دارد، محلى با نام قدمگاه يا مسجد امام رضا است كه گفته شده حضرت در حركت خود به خراسان در اينجا نماز خوانده‌اند.
مسجد قدمگاه امام رضا در ابرقو، مشهور به مسجد بيرون هم از اماكنى است كه شناخته شده و آثارى از آن برجاى مانده است.
در شهر يزد هم چندين قدمگاه وجود دارد. از جمله آنها قدمگاه خرانق (مشهدك) است. خرانق در شصت كيلومترى شهر يزد قرار دارد. تاريخ اين قدمگاه بر اساس كتيبه موجود در آن مكان به قرن ششم هجرى باز مى‌گردد. در اين كتيبه آمده است:
لا اله الا اللّه، محمد رسول اللّه، اميرالمؤمنين به تاريخ ست و تسعين مائة على بن موسى الرضا اينجا رسيده است و در اين مشهد فرود آمد و مقام كرد و به تاريخ سنه اثنى و تسعين و خمسمائه خراب بوذ و از جهد بوبكر بن على ابى‌نصر فرموذنذ و به دست ضعيف پرگناه يوسف بن على بن محمد بنا واكرده شذ خذايا بر آن كس رحمت كن كى يك بار قل هو الله به اخلاص در كار آنك فرموذ و آنك كرد و آنك خواند كنذ كتبه يوسف بن على بن محمد فى شهر ربيع الاول سنة خمس و تسعين و خمسمائة.
به يقين در آن حوالى شيعيانى زندگى مى‌كرده‌اند كه اين بقعه را سرپا نگاه داشته‌اند. اثر تاريخى ديگر مربوط به آثار سفر امام رضا(ع) قدمگاه ده شير در فراشاه است. اين قدمگاه در كنار جاده تفت به ده شير و در مركز فراشاه قرار دارد. كتيبه‌اى كه در محراب بناى آن وجود دارد حكايت از آن مى‌كند كه گرشاسب بن على از امراى كاكويه ديلمى در سال 512 آن مكان را ساخته است. بناى مزبور در همان عصر به نام مسجد مشهد على بن موسى الرضا شهرت داشته و كتيبه آن برجاي مانده است. در پايان اين كتيبه آمده است: امر بعمارة هذا المسجد المعروف بمشهد على بن موسى الرضا(عليهما السلام)العبد المذنب الفقير الى رحمة‌الله تعالى كرشاسب بن على بن فرامز ابن علاءالدوله تقبل الله منه فى شهور سنة اثنى عشرة و خمس مائة.
در محله دارالشفاى يزد، مسجدى با نام مسجد فُرط يا پتك وجود دارد كه بسيار كهن و قديمى است. داستان بناى اين مسجد به زمان خروج ابومسلم خراسانى بر مى‌گردد. گفته شده است كه امام رضا(ع) چون در سفر خراسان به يزد آمد در اين مسجد نماز گزارد. اكنون نيز يكى از حجرات مسجد به نام صومعه امام رضا شناخته مى‌شود. اين مسجد در سال 1087 بازسازى شده است. سنگى در صومعه وجود دارد با اين عبارت: وقف كرد بر صومعه متبركه امام على موسى الرضا ميرك شربت دار فى تاريخ سنة 937.
دو سنگ‌نبشته يكى با تاريخ 516 در موزه آستان قدس مشهد و ديگرى با تاريخ 547 در موزه فرير گالرى واشنگتن مربوط به مسجد مشهد امام رضا موجود است كه هر دو نشانى است از قدمگاه‌هاى يزد و ديگر حضور تشيع در اين ديار. متن هر دو سنگ را آقاى افشار چاپ كرده‌اند. در پايان آن آمده است: هذا مقام الرضا عليه السلم اقبل على صلوتك و لاتكن من الغافلين شعبان سنة ستة عشر و خمس... امر بعمارة هذا المسجد المعروف بمشهد على بن موسى الرضا عليه السلام العبد المذنب الفقير الى رحمة الله تعالى جنيد بن عمار برالفاد. تاريخ آن نيز 547 است.
مسجد ديگرى با نام «مسجد قدمگاه» در شهر يزد در محله مالمير خارج حصار وجود دارد.
در روستاى بافران در پنج كيلومترى نائين درختى وجود دارد كه مردم آن را موم رضا مى‌نامند و چنين شهرت دارد كه امام رضا(ع) زير اين درخت غذا تناول فرموده‌اند. مردم هم در روز عاشورا و بيست و يكم رمضان در آنجا جمع مى‌شوند. گفته شده كه شاه عباس هم در آنجا بنايى ساخته بوده است. در خود نائين هم قدمگاه مسجد قديمان وجود دارد. گفته شده كه حضرت در اين مسجد نماز خوانده است. ايضا در نائين حمام و مسجد امام رضا وجود دارد كه گفته شده حضرت در آنجا استحمام نموده و در مسجد نماز خوانده است. اين دو در محله گودالو در نائين قرار دارند. در پشت مسجد كلوان هم قدمگاهى وجود دارد كه منسوب به امام رضاست.
رافعى نوشته است كه قد اشتهر اجتياز على بن موسى الرضا بقزوين و يقال انه كان مستخفيا فى دار داود بن سليمان غازى. شهرت دارد كه على بن موسى الرضا از قزوين عبور كرده و گفته شده كه در خانه داود بن سليمان غازى پنهان بوده است. گويا كسى در اين نكته ترديد ندارد كه مسير امام در سفر به خراسان از قزوين نبوده است. نيز گزارش شده است كه امام رضا(ع) از نطنز گذشته و محلى كه اكنون به نام قدمگاه على(ع) شهرت دارد مربوط به توقف امام رضا(ع) در اين شهر است.
همچنين گزارش شده است كه امام رضا(ع) از دامغان گذشته و در محلى با نام آهوان، چند آهو خدمت آن حضرت رسيده‌اند.
ورود امام رضا(ع) به نيشابور در منابع فراوانى آمده است. شيخ صدوق از ورود آن حضرت به محله «فُزْ» در نيشابور ياد كرده و نوشته است كه تاكنون (نيمه دوم قرن چهارم) در آن محل حمامى بنا شده كه به حمام رضا مشهور است. همچنين در بيست و شش كيلومترى نيشابور قدمگاه معروف منسوب به امام رضا(ع) موجود است و به اين نام شهرت دارد. جايى هم با نام عين الرضا در محلى با نام حمراء شناخته شده بوده است. از جايى نيز با نام پسنده، كه محل اقامت امام بوده و ايشان از آن راضى بوده و به همين دليل از آن با عنوان پسنده ياد شده نام برده شده است. در مرو نيز نقطه‌اي وجود دارد كه تا به امروز، به عنوان محل اقامت امام رضا (ع) در اين شهر معرفي مي‌شود.




رسول جعفريان-خبرانلاين

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:47
[size=medium]اهميت زيارت امام رضا(ع)

هر فرقه‎اى از شيعه، امام حسين(ع) را از جهات مختلفى از قبيل، شهادت آن حضرت، مخصوصا فرزند بى واسطه حضرت زهرا(س) بودن، محترم مى‎شمارند و فِرَق ديگر شيعه، از قبيل: كسيانيه، زيديه، اسماعيليه و واقفيه و ... امامت حضرت سيدالشهدا(ع) را پذيرفته‎اند؛ اما در اين ميان، حضرت رضا(ع) داراى ويژگى خاصى است كه اغلب انشعابات تشيع، قبل از ايشان بوده و باقيمانده از فِرَق مختلف همين خواص شيعه هستند كه به ولايت حضرت رضا(ع) معتقدند و شمارشان نسبت به بقيه كمتر است؛ لذا در روايات «عارفا بحقه» قيد شده يعنى ايشان را امام واجب الاطاعة بداند.

زيارت امام رضا(عليه‎السلام) مزاياي بسياري دارد كه در اين مقاله به تعدادي از آنها اشاره مي‎شود.

مزيت اول - زيارت حضرت رضا(عليه‎السلام) افضل و برتر از زيارت سيدالشهدا(عليه‎السلام) است :

حضرت عبدالعظيم حسنى گفت: به حضرت جواد(عليه‎السلام) عرض كردم: متحيرم كه به زيارت قبر حضرت سيدالشهدا(عليه‎السلام) مشرف شوم يا به زيارت پدرتان.

فرمود: اندكى صبر كن؛ سپس داخل اندرون شد بعد - در حالى كه اشك‎هايش بر رخسارش جارى بود - خارج شد و احتمالا به ياد پدرش افتاده و بر دورى از پدر اشك ريخته بود... فرمود: زائران امام حسين (عليه‎السلام) بسيارند؛ اما زائران پدرم كم هستند.

در روايت ديگر فرمود: زيارت پدرم افضل است زيرا حضرت ابا عبدالله الحسين(عليه‎السلام) را همه مردم زيارت مى‎كنند؛ امام پدرم را، جز خواص شيعه زيارت نمى‎كنند.(1)

زيرا هر فرقه‎اى از شيعه، امام حسين(عليه‎السلام) را از جهات مختلفى از قبيل، شهادت آن حضرت، مخصوصا فرزند بى واسطه حضرت زهرا(عليهاالسلام) بودن، محترم مى‎شمارند و فِرَق ديگر شيعه، از قبيل: كسيانيه، زيديه، اسماعيليه و واقفيه و ... امامت حضرت سيدالشهدا(عليه‎السلام) را پذيرفته‎اند؛ اما در اين ميان، حضرت رضا(عليه‎السلام) داراى ويژگى خاصى است كه اغلب انشعابات تشيع، قبل از ايشان بوده و باقيمانده از فِرَق مختلف همين خواص شيعه هستند كه به ولايت حضرت رضا (عليه‎السلام) معتقدند و شمارشان نسبت به بقيه كمتر است؛ لذا در روايات «عارفا بحقه» قيد شده يعنى ايشان را امام واجب الاطاعة بداند.

مزيت دوم - زائر امام رضا(عليه‎السلام) از زوار تمام انبياء و اوليا و ائمه(عليهم‎السلام) افضل و با ارزش‎تر است .

سليمان بن حمص گفت(2) از موسى بن جعفر(عليهماالسلام) شنيدم كه مى‎فرمود: هر كس قبر فرزندم على را زيارت كند خداوند ثوابى معادل هفتاد حج مبرور(3) به او عطا مى‎فرمايد.

با تعجب گفتم: هفتاد حج مبرور؟! فرمود: آرى.

هفتاد هزار حج. باز با تعجب گفتم: هفتاد حج مبرور؟!

فرمود: آرى. هفتاد هزار حج مبرور. بار ديگر با تعجب پرسيدم .

فرمود: بعضى از حج‎ها در پيشگاه خدا مقبول نمى‎شود. هر كس فرزندم را زيارت كند يا شبى در كنار قبر او به سر برد، مانند كسى است كه خداوند را در عرش زيارت كند.

باز با تعجب پرسيدم مانند كسى كه خدا را در عرش زيارت كند؟!

فرمود: آرى. روز قيامت، در عرش خدا چهار نفر از پيشينيان: نوح، ابراهيم، موسى و عيسى و چهار نفر از آخرالزمان: محمد، على، حسن و حسين(عليهم‎السلام) گرد خواهند آمد و بعد، اين مجلس ادامه خواهد يافت. يعنى غير از اين هشت نفر ديگران هم خواهند بود و زوار قبور ائمه(عليهم‎السلام) با ما، در همين جلسه شركت خواهند داشت .

درجه و با ارزش‎ترين عطيه و عنايت، مخصوص زوار فرزندم على بن موسى الرضاست .

مزيت سوم: براى زوار حضرت رضا(عليه‎السلام) ضمانت شده است كه خداوند گناهان گذشته و آينده‎اش را مى‎بخشد.

امام جواد(عليه‎السلام) فرمود: هر كس قبر پدرم، حضرت رضا(عليه‎السلام) را در طوس زيارت كند خداوند گناهان گذشته و آينده او را مى‎بخشد و روز قيامت براى او منبرى در مقابل منبر رسول خدا (صلى الله عليه و آله) مى‎نهد و با آسايش و آرامش بر آن منبر مى‎نشيند تا خداوند اعمال آخرين نفر از بندگان خود را رسيدگى نمايد.(4)

اين روايت دو جنبه دارد: 1- بخشيدن گناه 2- آسودگى از حساب .

مزيت چهارم: بخشيده شدن گناه به هر كميت و كيفيتى كه باشد.

شخصى خراسانى(5) به امام رضا(عليه‎السلام) گفت: يابن رسول الله من پيامبر اكرم(صلى الله عليه و آله) را در خواب ديدم كه به من فرمود:

وقتى پاره تن من در سرزمين شما دفن شود و ستاره‎اي از من در آنجا غروب كند، چگونه امانت مرا حفظ خواهيد كرد؟

امام رضا(عليه‎السلام) فرمود: من در سرزمين شما دفن مى‎شوم و پاره تن و ستاره دودمان اويم. سپس فرمود: بدان هر كس مرا با قيد معرفت به حق واجبى كه خداوند از اطاعت برايم قرار داده است، زيارت كند؛ من و پدران گرامى‎ام در روز قيامت شفيع او خواهيم بود و هر كس را ما شفاعت كنيم، در قيامت نجات مى‎يابد ولو كان عليه مثل وزرالثقلين الجن و الانس؛ گرچه به گناه جن و انس آلوده باشد.

مزيت پنجم: حمزة بن حمران از امام صادق(عليه‎السلام) نقل مى‎كند كه فرمود:

هر كس نواده مرا در طوس خراسان با معرفت به حقش، زيارت كند اجر هفتاد شهيد از شهدايى كه در كنار رسول اكرم(صلى الله عليه و آله) پيكار كرده‎اند، به او داده مى‎شود.

عرض كردم، فدايت شوم عرفان به حقش چگونه است؟ فرمود:

"يعلم انه امام مفترض الطاعته، غريب، شهيد؛ بداند كه او امام واجب الاطاعة و غريب و شهيد است.

مزيت ششم: زيارت امام رضا(عليه‎السلام) معادل هفتاد هزار حج است. يكى از اصحاب گفت: به حضرت صادق(عليه‎السلام) گفتم: فلانى مى‎گفت كه به شما گفته است: من نوزده حج عمره به جا آورده‎ام؛ و شما فرموده‎ايد كه يك حج و يك عمره ديگر به جاى آور تا به اندازه يك مرتبه زيارت حضرت سيدالشهدا(عليه‎السلام) به تو اجر داده شود.

امام صادق(عليه‎السلام) فرمود: اكنون بگو كدام يك نزد تو محبوبتر است، بيست مرتبه به حج رفتن يا با امام حسين(عليه‎السلام) محشور شدن؟ گفتم: با امام حسين(عليه‎السلام) محشور شدن محبوب‎تر است . فرمود: پس به زيارت امام حسين عليه السلام برو.(6)

با بررسى روايت ، زيارت امام حسين عليه السلام معادل بيست هزار حج هم وارد شده است .

در روايتى از عايشه نقل شده است(7) كه پيامبر اكرم فرمود: كسى كه حسينم را زيارت كند نود حج از حج‎هاى من، رسول خدا و عمره‎ام به او داده مى‎شود. اما توجه داشتيد كه زيارت حضرت رضا (عليه‎السلام) صدهزار حج ثواب داشت .

مزيت هفتم: به نحو شگفت‎انگيزى به زوار امام رضا(عليه‎السلام) كه عارف به حق او باشند ثواب و پاداش داده مى‎شود؛ ثواب صدهزار شهيد و مجاهد پيكارجو در راه دين و ثواب صد هزار حج عمره.

اباصلت هروى از قول حضرت رضا(عليه‎السلام) روايت مي‎كند كه: به خدا قسم هيچ يك از ما خانواده نيست؛ مگر اين كه كشته شود يا شهيد مى‎‎شود.

پرسيدم: آقا! شما را چه كسى مى‎كُشد؟ فرمود: شرورترين خلق خدا به وسيله سم در زمانم؛ سپس مرا در ديار غربت دفن مى‎كنند.

«الا فمن زارنى فى غربتى كتب الله له اجر ماته الف شهيد و ماته الف صديق و ماته الف حاج معتمر(8) و ماته الف مجاهد و حشر فى زمرتنا و جعل فى الدرجات من الجنة رفيقنا؛ بدان كه هر كس مرا در غربتم زيارت كند خداوند ثواب صدهزار شهيد و صدهزار صديق و صدهزار حاجى و عمره‎گزار و صدهزار مجاهد مى‎دهد و با ما محشور مى‎شود و در درجات عالى بهشت رفيق ماست .

مزيت هشتم: آتش جهنم بر بدن زائر حضرت رضا(عليه‎السلام) حرام و ثواب زيارتش‍ بهشت برين است. على بن مهزيار گفت: به حضرت جواد(عليه‎السلام) گفتم: پاداش زائر امام رضا(عليه‎السلام) چيست؟ فرمود: الجنة و الله؛ به خدا قسم بهشت.(9)

عن عبدالعظيم الحسنى قال: سمعت ابا جعفر الثانى يقول: «ما زار ابى احد فاصابه اذى من مطر او برد او حر الا حرم جسده على النار(10)؛ حضرت عبدالعظيم حسنى گفت: از حضرت جواد(عليه‎السلام) شنيدم كه مى‎فرمود: هيچ كس به زيارت پدرم نمى‎رود كه گرفتار ناراحتى از قبيل: باران يا سرما و گرما شود؛ مگر اين كه خداوند بدنش را بر آتش جهنم حرام مى‎كند.

مزيت نهم: قيامت كه هيچ كس به ياد ديگرى نيست؛ امام رضا(عليه‎السلام) در تلاش براي نجات زائر خويش است .خدايا! به ما توفيق زيارت و قبول آن را عنايت فرما

در مَواقف قيامت سه جاست كه هيچ كس به ياد ديگرى نيست؛ و فقط به موارد زير مى‎انديشد.

1- ميزان عمل: عاقبتش به خير خواهد بود يا نه؟

2- چگونگى عبور از صراط: از صراط خواهد گذشت يا سقوط خواهد كرد؟

3- تحويل گرفتن نامه عمل: نامه اعمالش به دست چپش داده خواهد شد يا به دست راستش؟

امام رضا(عليه‎السلام) فرمود: من در اين موارد خطرناك به داد زوارم خواهم رسيد و از آنان شفاعت خواهم كرد.

قال الرضا(عليه‎السلام): من زارنى على بعد دارى اتيعته يوم القيامة فى ثلاث مواطن حتى اخلصه من اهوالها. اذا تطايرت الكتب يمينا و شمالا، عند الصراط و عندالميزان .

حضرت رضا(عليه‎السلام) فرمود: هر كس مرا در اين فاصله دورى كه دارم، زيارت كند روز قيامت سه جا به دادش مى‎رسم و او را از شدت آن سه مورد آسوده مى‎كنم :

1- هنگامى كه نامه‎هاى اعمال به دست راست يا چپ تحويل داده مى‎شود.

2- هنگام عبور از صراط .

3- هنگام سنجش اعمال .

مزيت دهم: در قيامت به حساب اعمال مردم رسيدگى مى‎شود؛ اما زوار امام رضا(عليه‎السلام) در خدمت رسول خدا(صلى الله عليه و آله) آسوده خاطر منتظر مى‎مانند تا رسيدگى به حساب مردم تمام شود.

بخش اول اين روايت، در مزيت سوم كه آمرزنده گناه گذشته و آينده بود، ذكر شد؛ اما در اين قسمت بر محاسبه نشدن و آسودگى از حساب تكيه شده است . كه قبلا ذكر شد منبرى برايش مى‎نهند تا خدا از حساب خلايق فارغ شود .

ابراهيم جعفرى از مهران چنين نقل كرده است كه گفت :

به خدمت امام جواد(عليه‎السلام) رسيدم و سؤال كردم: كسى كه پدر شما را در طوس زيارت كند، چه امتيازى دارد؟

فرمود: هر كس قبر پدرم را در طوس زيارت كند، خداوند گناهان گذشته و آينده‎اش را مى‎آمرزد.

مزيت يازدهم: زيارت حضرت رضا(عليه‎السلام) غم را از دل زائر مى‎زدايد.

قال رسول الله(صلى الله عليه و آله):

ستدفن بضعة منى بخراسان مازارها مكروب الا نفس الله كربته و لا مذنب الا غفر الله ذنوبه(11)؛ رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) فرمود: به زودى پاره‎اى از تن من در خراسان دفن مى‎شود، هيچ غمگينى او را زيارت نمى‎كند مگر اين كه خدا غم از دلش بزدايد، و هيچ زائر گنهكارى مگر اين كه خداى تعالى گناهانش را بيامرزد.

بنابراين در اين درياى متلاطم زندگى پيوسته طوفان‎هاى غم و اندوه زندگى او را در معرض خط قرار مى‎دهد. امام رضا(عليه‎السلام) را با معرفت بايد زيارت كرد تا وجود انسان از اين طوفان‎ها رها و دل از غم و صفات ناپسند زدوده و توشه‎اى براى سفر آخرت فراهم شود.

مزيت دوازدهم: شفاعت در انتظار زائران على بن موسى الرضا(عليه‎السلام) است . امام صادق (عليه‎السلام) فرمود:

احدى از اولين و آخرين نيست مگر اين كه روز قيامت، محتاج شفاعت حضرت رسول اكرم(صلى الله عليه و آله) است. (12)

پس همه محتاج شفاعت هستند؛ اما طبق آيه ولا يشفعون الا لمن ارتضى؛ حضرت رضا(عليه‎السلام) فرمود:

«لا يشفعون الا لمن ارتضى دينه؛ شفاعت نمى‎كنند مگر كسانى را كه خدا دين و آيين آنها را بپسندد.

(13) زيارت امام رضا(عليه‎السلام) موجب مى‎شود كه آن حضرت از زائرانش شفاعت كند.

حسين بن فضال از پدر خود نقل كرده است كه گفت: از حضرت رضا(عليه‎السلام) شنيدم كه فرمود: مرا با سم خواهند كشت و در سرزمين غربت دفن خواهم شد. اين كه مى‎گويم پدرم از قول پدر بزرگوار و آباء گرامى‎اش از رسول اكرم(صلى الله عليه و آله) نقل كرده‎اند كه فرمود:

«الا فمن زارنى فى غربتى كنت انا و آبائى شفعاؤه يوم القيامة و من كنا شفعاءه نجى و لو كان مثل وزرا الثقلين(14)؛ بدانيد كه هر كس مرا در غربتم زيارت كند، من و آباء گرامى‎ام روز قيامت شفيع او خواهيم بود. هر كس كه ما او را شفاعت كنيم نجات مى‎يابد اگر چه آلوده به گناه جن و انس ‍ باشد.

مزيت سيزدهم: زيارت حضرت رضا(عليه‎السلام) از حج و عمره و زيارت رسول اكرم(صلى الله عليه و آله) و اميرالمؤمنان، سيدالشهدا و امام كاظم(عليهم‎السلام) هم بهتر است .

محمد بن سليمان گفت: به حضرت جواد(عليه‎السلام) گفتم :

شخصى حج واجب خود را به جا آورده پس از آن به حج عمره رفته و در مراجعت به زيارت رسول اكرم (صلى الله عليه و آله) نايل شده است؛ بعد به نجف و كاظمين رفته، حضرت على و امام موسى كاظم (عليهماالسلام) را زيارت كرده است؛ باز در همين ايام وضعش از نظر مالى به گونه‎اى است كه نمى‎تواند عازم حج شود؛ حال بفرماييد به حج برود، افضل و برتر است يا به طوس رفته، و حضرت رضا (عليه‎السلام) را زيارت كند؟

قال ياتى خراسان فيسلم على ابى عليه السلام افضل و ليكن ذلك فى رجب؛ فرمود: در صورتى كه در ماه رجب باشد به خراسان رفته، پدرم حضرت رضا(عليه‎السلام) را زيارت كند، بهتر است .

مزيت چهاردهم: در حرم حضرت رضا(عليه‎السلام) دو ركعت نماز با شرايط خاص به جا آوردن موجب برآمدن حاجت است .

صقربن دلف گفت: از امام هادى(عليه‎السلام) شنيدم كه فرمود:

هر كس برآورده شدن حاجتش را از خدا بخواهد، بايد غسل كرده به حرم امام رضا (عليه‎السلام) رود، در بالاى سر آن حضرت دو ركعت نماز بخواند در قنوت نماز آنچه بخواهد(در صورتى كه كار حرام يا قطع رحم و خويشاوندى نباشد) از خدا بخواهد، خداى تعالى نيازش را برآورده سازد.

و نيز فرمود: بارگاه ملكوتى حضرت رضا(عليه‎السلام) بقعه‎اى از بقعه‎هاى بهشت است كه هيچ مؤمنى آن را زيارت نكند، مگر اين كه خداوند او را از آتش آزاد و وارد بهشتش نمايد.

پي‎نوشت‎ها:

1- بحارالانوار، ج 102، بخش ‍ اختصاصى زيارت حضرت رضا(عليه‎السلام)

2- عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 263 .

3- كسى كه طاعتش پذيرفته شده، نيكويى كرده شده، مقبول، پسنديده (ف – عميد)

4- بحارالانوار، ج 102، ص 4 .

5- عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 257.

6- تهذيب، ج 6، ص 48.

7- بحارالانوار، ج 12، ص 35.

8- حاج و معتمر: كسى كه به حج و عمره رفته باشد.

9- بحارالانوار، ج 12، ص 39.

10- بحارالانوار، ج 102، ص 36.

11- بحارالانوار، ج 102، ص 34.

12- محاسن برقى، ص 183.

13- بحارالانوار، ج 3، ص 219.

14- عيون اخبار الرضا، ج 2، ص‍ 632.

برگرفته از كتاب 53 داستان از كرامات حضرت رضا(عليه‎السلام)، موسى خسروي[/size]
دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:33

¤ يد بيضا
حسين بن منصور از برادر خود نقل كرد كه گفت: خدمت حضرت رضا(ع) رسيدم در يك صندوق خانه در شب، دست خود را بلند كرد گويي در اتاق ده چراغ روشن است در اين موقع مردي اجازه ورود خواست، دست را پايين آورد و اجازه داد وارد شود.

¤ احياي اموات
محمدبن جرير طبري از مفيدين جنيد شامي نقل مي كند كه گفت، خدمت حضرت رضا(ع) رسيده عرض كردم مردم خيلي از كارهاي شگفت انگيز شما صحبت مي كنند، اگر يكي از آنها را به من هم نشان بدهي آن را تعريف مي كنم. فرمود چه مي خواهي؟عرض كرد پدر و مادرم را برايم زنده كني. فرمود: برو به خانه ات هر دو را زنده كرده ام. گفت به خدا قسم وارد خانه شدم هر دو در خانه نشسته بودند و مدت ده روز با من بودند، باز خداوند جان آن دو را گرفت.

¤ شفاي برص
در تحفه الرضويه آمده است نويسد: هنگامي كه حضرت رضا(ع) از مدينه به طرف خراسان حركت كرد، به شهر بغداد وارد شد. در آنجا مردي حمامي، از شيعيان با اخلاص آن جناب بود و مكرر در مدينه به زيارت حضرت مشرف مي شد. چون از توجه آن جناب به بغداد باخبر شد بي اندازه شاد گشت و تا سه فرسخي به استقبال ايشان شتافت و حضرت(ع) را به خانه خود نزول اجلال داد. چند روزي حضرت در بغداد ماندگار شد. روزي به حمامي فرمود: حمام را آماده كن، امشب به حمام خواهم رفت. در نزديكي حمام مردي بود كه برص تمام اعضاي او را گرفته بود و بوي تعفن از بدن او استشمام مي شد، به همين علت كمتر از خانه خود بيرون مي آمد و چون شنيده بود حضرت ممكن است امشب به حمام بروند از موقعيت استفاده كرد، نزد دلاكي آمد و پنجاه درهم به او داد و از او خواست بگذارد در گوشه اي مخفي شود شايد از بركت قدوم شريف حضرت بدبختي و بيچارگي از او رفع شود.علي بن موسي الرضا(عليه السلام) به حمام آمد و در گوشه اي كه براي حضرتش آماده بود، قرار گرفت. در اين حال مرد مبرص از مخفي گاه خود خارج شد و در برابر آن حضرت(ع) ايستاد و عرضه داشت: فرزند اميرالمومنين شما منبع معجزات و كراماتيد، استدعا دارم نظري به حال من بفرمايي. حمامي از ديدن او كه مايه نفرت خلق است بسيار شرمسار شد و خواست او را بيرون كند حضرت او را منع كرده از جا برخاست. ظرفي پر از آب كرده، سوره فاتحه بر آن خواند و آب را بر سر او ريخت، بلافاصله به امر حضرت آن مرض از او دفع شد و بدن او سرخ و سفيد گشت كه گويا به كلي بيماري نداشت. حضرت(ع) به حمامي دستور داد او را بيرون ببر و از لباس هاي من به او بپوشان و او را نگهدار تا از حمام خارج شويم. چون حضرت از حمام خارج شد، آن مرد به دست و پايش افتاد.
با آگاهي از اين موضوع بيش از پانصد نفر از نزديكان او، پيرو و محب ايشان شيعه شدند.


صبح صادق

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 13:21
مامون كه پس از دعوت از امام رضا (ع) به خراسان براي جلوگيري از قيام هاي عليه خود، اين امام را در سال ۱۹۸ ق. مسموم و به شهادت رساند، بي شك اين شقاوت و قساوت را از پدر (هارون الرشيد) و مادر خود به ارث برده بود و ريشه اي اين خباثت را بايد از زمان انعقاد نطفه ي وي جست و جو كرد كه ماجرايي خواندني دارد.

بنا به نقل از حيوه الحيوان دميري؛ مامون پس از كشتن امين (برادر خود) با زبيده خاتون مادر وي ملاقات كرد و عذرهاي فراوان خواست ولي هر چه عذرخواهي مي نمود جوابي نمي شنيد. در اين بين متوجه شد كه مادر زيرزباني سخناني مي گويد ولي معناي آن را متوجه نمي شود. مأمون گفت: مادر مرا نفرين مي كني؟ گفت: نه. ولي مامون همچنان اسرار ورزيد تا بداند مادرش چه مي گويد!؟ تا اين كه زبيده چنين گفت: من به ياد مي آورم مطلبي را كه تمام مقدرات تور كشتن پسرم (حتي به قتل رساندن امام رضا (ع) توسط وي در آينده) از همان ماجرا رقم مي خورد! و آن ماجرا اين است:

شرط هايي كذايي!

روزي با پدرت شطرنج بازي مي كرديم، به شرط آن كه هر كس برد، آنچه از فرد بازنده خواست عملي كند. در اين بين پدرت بر من پيروز گرديد و شرط عجيب خود را براي گذاشت: وي (هارون الرشيد) گفت: بايد دور قصر را برهنه و عريان بگردي! و من هر چه عذر خواستم قبول نكرد و بالاخره خواسته ي او را عملي كردم.


پس از آن دوباره شروع به بازي كرديم و اين دفعه من بر او غالب آمدم و به وي گفتم: بايد در آشپزخانه قصر با قبيح ترين و زشت ترين كنيزان عمل زناشويي را انجام بدهي! و پدرت هر چه من را التماس نمود و حتي گفت كه خراج يك سال مصر را به من مي دهد، ولي من قبول نكردم و دست او را گرفتم و بردم ميان آشپزخانه، و خوب گشتم و كنيزي بدشكل تر از مادر تو «راجل» پيدا نكردم و گفتم بايد با اين كنيز، آن عمل را انجام بدهي! او اجباراً اين عمل را انجام داد و نطفه ي تو منعقد شد، حالا در ذهنم اين ماجرا به ياد آمد و داشتم بر زير لب به خود مي گفتم: «لَعَن الله اللجاج»، خدا لعنت كند مرا كه به فشار و اصرار سبب قتل پسر خودم شدم!


همانطور كه ذكر شد بي شك نطفه اي كه به اين شكل، آن هم تنها بر سر قمار منعقد گردد حاصي از اين بهتر (برادركشي و امام كشي) نخواهد داشت.


مرگي عجيب!

مامون پس از دوران حكومت خود و انجام بي رحمانه ترين امور از جمله كشتار اعضاي خاندان نبوي ؛ سركوب قيام عاي علوي و... سرانجام روزگار حكومت و زندگي اش در سال ۲۱۸ ق به سر آمد و اجل او فرا رسيد. ولي مرگ او نيز مانند تولدش منحصر به فرد بود!


مامون كه پس از فتوحات روم راهي پايتخت خود بود، در مسير بازگشت از چشمه اي بنام «بذيذون» كه معروف به «عشيره» بود گذر نمود و به دليل آب و هواي مناسب و منظره ي دلگشا و سبز و خرمي كه داشت، مامون دستور داد در آنجا سپاه توقف كند تا از هواي اين منطقه مدتي استفاده نمود و سپس راهي ديار خود گردند.


محمدباقر مدرس بستان آباد مي نويسد: براي مامون روي چشمه جايگاه بسيار زيبايي از چوب آماده كردند و وي در آنجا مي ايستاد و صافي آب را تماشا مي نمود. در اين هنگام كه مامون غرق در تماشاي آب بود، يك ماهي بسيار زيبا به اندازه ي نصف طول دست و نقره اي رنگ آشكار شد.


مامون گفت هر كس اين ماهي را بگيرد يك شمشير جايزه دارد. يكي از سربازان خود را به آب انداخت و ماهي را گرفت و بيرون آورد و همين كه به تخت و جايگاه مامون رسيد، ماهي خود را به شدت تكان داد و از دست او خارج شد و در آب افتاد. بر اثر افتادن ماهي در آب، مقداري از آب بر صورت و گلوگاه مامون رسيد و در همان لحظه ناگهان لرزش بي سابقه اي تمام وجود او را فرا گرفت!


سرباز براي مرتبه دوم به آب پريد و ماهي را گرفت و مامون اين بار دستور داد آن را كباب كنند. ولي لرز به طوري شدت يافت كه هر چه لباس زمستاني و لحاف بر روي او مي انداختند آرام نمي شد و پيوسته فرياد مي زد: «البرد البرد» سرما سرما. در اين بين ماهي را كه بريان شده بود برايش آوردند ولي وي به حدي در ناراحتي و فشار بود كه نتوانست حتي لقمه اي از آن را بخورد.


معتصم كه برادر مأمون بود و پس از وي به حكومت رسيد فوراً دستور داد تا براي وي پزشكان سلطنتي را حاضر كنند و وي را معالجه كنند. پس از معاينه مامون پزشكان گفتند: ما از معالجه ي وي عاجزيم! اين حالت لرز و ضربان نبض بي شك نشانگر مرگ وي است و تا حالا در طب، مانند اين بيماري رخ نداده است.


مامون كه حالش بسيار وخيم شده بود و لحظه اي لرز و لحظه اي چنان تب مي نمود كه از بدنش مانند چشمه هاي جوشان عرق خارج مي شد، دستور داد تا وي را به جاي بلندي ببرند تا يك مرتبه ديگر سپاه و سربازان خود را ببيند.

در سفينه البحار، جلد ۱، اين گونه نقل است: شب بود، مامون را به جاي بلندي بردند، همين كه چشمش به سپاه بي كران در خلال شعاع آتش هايي كه كنار خيمه ها افروخته بود افتاد و به رفت و آمد سربازان نگاهي كرد كه همه با خود مشغول و از مامون بي خبرند يك مرتبه رو به آسمان كرده، گفت: «يا من لايزال ملكه ارحم من يزال ملكه» اي آن كه پادشاهي او زوال پذير نيست، رحم كن بر كسي كه پادشاهيش به پايان رسيده.


سپس او را به جايگاه خودش بردند و معتصم (برادرش- خليفه بعدي) كسي را گماشت تا شهادتين را به وي تلقين كنند. سپس آن مرد با صداي بلند كلمات شهادتين را مي گفت و در اين بين «ابن ماسويه» پزشك مخصوص مامون گفت: فرياد نكش. الان مامون با وضع موجودي كه دارد فرق بين پروردگار و «ماني» نقاش را نمي شناسد و در همين بين مامون چشم هايش باز شد، چنان بزرگ و قرمز شده بود كه هر بيننده اي را دچار وحشت مي كرد و در همين حال مي خواست «ابن ماسويه» را با دست خود فشار دهد ولي قدرت نيافت و چشم از دنيا بست.

اين ماجرا در روز پنجشنبه هيجدهم رجب سال ۲۱۸ ق. رخ داد و سپس جنازه ي او را به طرسوس حمل كردند و به خاك سپردند.


مجازات عمل

مامون هنگام خوراندند انار يا انگور زهرآلود به امام رضا (ع) خدا را به ياد نياورد و با كمال بي شرمي بنا به گفته ابي صلت هروي، بر بالين امام (ع) حاضر گرديد و با تزوير گريه مي كرد، در حالي كه امام مانند فردي مار گزيده و ماهي به خشكي افتاده به خود مي پيچيد...

در اين هنگام مامون هيچ گاه فكر نمي كرد چه سرنوشتي براي وي رغم خواهد خورد به نحوي كه سفينه البحار اظهار مي كند شايد ظهور ماهي و آب در قبر امام هشتم براي تنبيه و آگاهي آن ملعون بوده است به نحوي كه خداوند انتقام حجه خود را بوسيله ماهي خواهد گرفت و البته مدرس بستان آباد نيز مي گويد: ممكن است اين ادعا هم صحيح باشد كه مرگ مامون به وسيله ي ماهي و لرز شديد به علت اين بوده كه امام رضا (ع) در اثر زهر، هنگام شهادت مانند ماهي به خاك افتاده مي لرزيده اند و شايد اين گونه به شهادت رساندن اين امام مظلوم بايد براي مامون كه خود نظاره گرد بود پيش مي آمده تا به عمق بي رحمي خود پي ببرد.



منبع:قدس آنلاين
دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 10:16

بوي باران و بوي دلتنگي

مي وزد از حوالي چشمت

چه شده كه شقايق و لاله

مي چكد از زلالي چشمت

آسمان هم به گريه افتاده

هم نفس با نگاه بارانيت

ناله ناله فرات مي ريزد

زمزم اشك هاي پنهانيت

بغض هاي دلت ترك مي خورد

در همان شام بيقراي كه ...

لاله لاله دل پريشانت

خون شد از خون آن اناري كه ...

در غروب نگاه محزونت

آرزويي به جز شهادت نيست

چه غريبانه اشك مي ريزي

و به بالين تو جوادت نيست

خوب شد كه نديد فرزندت

بين آن كوچه دست بر پهلو

روضه خوان شد نگاه خونبارت

كوچه، ديوار، لاله، در، پهلو

سر سپردي به خاك دلتنگي

گوشه حجره قتلگاهت بود

گريه گريه مصيبتي اعظم

جاري از گوشه نگاهت بود

چه به روز دل تو آوردند

كه عطش شعله مي كشيد از جان

ذكر لب هاي تشنه ات هر دم

السلام عليك يا عطشان

آه با چشم غرق خون ديدي

كربلا كربلا مصيبت بود

هم نوا شد دل شكسته تو

با سري كه پر از جراحت بود:

بر سر نيزه هاي نامحرم

لحظه لحظه چه بر سرت آمد

واي از دست هاي سنگيني

كه به تكريم دخترت آمد

سنگ ها گرم بوسه از لب ها

در همان كوچه در عبوري كه ...

چه شد اي سر بريده زينب

سر در آوردي از تنوري كه ...

يوسف رحيمي

 

دسته ها : امام رضا(ع)
شنبه بیست و سوم 10 1391 10:9
X